Μέσα στο νέο, ύπουλο όπλο του GOP

Οι Ρεπουμπλικάνοι το ξανακάνουν, και είναι δύσκολο να υπερεκτιμήσουμε πόσο ανατριχιαστικό είναι αυτό και τι μας λέει για την κατεύθυνση που θέλουν να πάρουν την Αμερική τα μέλη αυτού του Κόμματος.

Ο βουλευτής του Τέξας Chip Roy ετοιμάζεται να εισαγάγει νομοθεσία που αποκαλεί «Νόμο MAMDANI», προς τιμήν του Zohran Mamdani, του πρόσφατα εκλεγμένου δημοκρατικού σοσιαλιστή δημάρχου της Νέας Υόρκης, η οποία θα επέτρεπε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση να απαγορεύει την είσοδο, να απελαύνει και να αφαιρεί την πολιτογραφημένη ιθαγένεια από οποιοδήποτε πρόσωπο υποστηρίζει ή «συνδέεται» με αυτό που ο Roy αποκαλεί «ολοκληρωτικά» κινήματα. Η λίστα περιλαμβάνει, από την ιστοσελίδα του βουλευτή Roy:

Το νομοσχέδιο στοχεύει άτομα που «γράφουν, διανέμουν, κυκλοφορούν, εκτυπώνουν, εκθέτουν, κατέχουν ή δημοσιεύουν» υλικό που υποστηρίζει τον σοσιαλισμό ή οποιαδήποτε από αυτές τις άλλες ιδέες.

«Κατέχουν;» Αυτή η μία λέξη σημαίνει ότι η κατοχή ενός αντιτύπου του Κεφαλαίου του Μαρξ, ή ενός φυλλαδίου από μια ομάδα αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη, ή ενός φθαρμένου paperback του Howard Zinn — ή ίσως ακόμα και ενός από τα βιβλία μου για το New Deal — θα ήταν αρκετό για να καταστεί ένας κάτοχος green card ή ένας πολιτογραφημένος πολίτης «μη αποδεκτός ή απελάσιμος».

«Συνδέεται;» Αυτό θα εμπόδιζε οποιονδήποτε έχει ποτέ συνδεθεί με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Νέας Υόρκης με το οποίο εκπροσωπήθηκε ο Mamdani (μαζί με το κανονικό Δημοκρατικό Κόμμα· η Νέα Υόρκη έχει σύστημα συνδυαστικής ψηφοφορίας, οπότε μπορεί κανείς να θέσει υποψηφιότητα από δύο κόμματα ταυτόχρονα) να παραμείνει στην Αμερική. Πήγατε σε μια συνάντηση, συγκέντρωση, ή βάλατε τον εαυτό σας στη λίστα αλληλογραφίας τους; Τελειώσατε.

«Γράφουν;» Αυτό σημαίνει ότι έρχονται για μένα, και για εσάς αν έχετε εκφράσει ποτέ γραπτώς το είδος των απόψεων που οι Ρεπουμπλικάνοι αποκαλούν σοσιαλισμό, συμπεριλαμβανομένων των κουπονιών τροφίμων και των σχολικών γευμάτων, της δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, των δημόσιων βιβλιοθηκών, ενός εθνικού συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, αστυνομίας και πυροσβεστικής, και αυτοκινητοδρόμων χωρίς διόδια. (Όταν ο δισεκατομμυριούχος David Koch έτρεξε για αντιπρόεδρος το 1980 με αντισοσιαλιστικό πρόγραμμα, ζήτησε την κατάργηση όλων αυτών των μορφών «σοσιαλισμού».)

«Διανέμουν;» Και φαίνεται ότι θα έρχονταν και για το Substack. Μαζί με το τοπικό σας βιβλιοπωλείο ή βιβλιοθήκη.

Δεν έχουμε δει κάτι τόσο εκτεταμένο από τους Νόμους περί Αλλοδαπών και Στάσης του 1798, όταν ο τότε Πρόεδρος John Adams είχε ρίξει στη φυλακή περίπου 30 συντάκτες και εκδότες εφημερίδων για επιθέσεις εναντίον του. Ο εγγονός του Ben Franklin συνελήφθη για τη δημοσίευση άρθρου γνώμης που αποκαλούσε τον πρόεδρο «γέρο, μεμψίμοιρο, φαλακρό, τυφλό, ανάπηρο, Νωδό Adams». Ένας μεθύστακας μιας μικρής πόλης στο Νιού Τζέρσεϊ συνελήφθη για να τον επικρίνει ενώ έπινε σε ένα μπαρ. Η υπέρβαση του Adams του στοίχισε τις εκλογές του 1800 έναντι του τότε πολιτικού του εχθρού Thomas Jefferson, ο οποίος αντιτάχθηκε ανοιχτά στους Νόμους.

Αλλά να μας πάλι εδώ, και να άλλη μια επικίνδυνη υπέρβαση εκ μέρους του GOP σε αυτή τη νομοθεσία: το νομοσχέδιο του Roy απαγορεύει ρητά τον δικαστικό έλεγχο οποιασδήποτε απόφασης μη αποδοχής, απέλασης ή αποπολιτογράφησης που λαμβάνεται βάσει αυτού.

Με άλλα λόγια, αν αυτός ο νόμος ψηφιστεί, τότε κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να σταματήσει ή να αμφισβητήσει την κυβέρνηση: καμία habeas corpus, καμία ουσιαστική έφεση· απλώς μια εντολή από τον Γενικό Εισαγγελέα ή κάποιον ανόητο στη ICE ή στην Υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας και βρίσκεστε σε αεροπλάνο ή εγκλωβισμένοι σε ένα κολαστήριο «κέντρο κράτησης», ίσως για το υπόλοιπο της ζωής σας.

Αυτό δεν είναι μεταναστευτική πολιτική, είναι η αρχιτεκτονική ενός αστυνομικού κράτους, και έχει ως πρότυπο τον τρόπο με τον οποίο οι Ναζί αφαίρεσαν την ιθαγένεια από τους Γερμανούς Εβραίους και τους πολιτικούς αντιφρονούντες το 1935 βάσει των Νόμων Ιθαγένειας του Ράιχ.

Έχω περπατήσει μέσα από το μουσείο Topography of Terror του Βερολίνου, και τα έγγραφα που εκτίθενται αφηγούνται τη φρικτή ιστορία του πώς οι δικηγόροι που συνέταξαν εκείνους τους ναζιστικούς νόμους μελέτησαν τους δικούς της Αμερικής νόμους φυλετικού και πολιτικού αποκλεισμού για έμπνευση.

Τώρα ο Ρεπουμπλικάνος Chip Roy θέλει να τους επαναφέρει στην Αμερική καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι προσπαθούν να αναδημιουργήσουν τη χώρα κατ' εικόνα της Ρωσίας του Putin, μέντορα του Trump, ή — όπως προτείνουν ανοιχτά οι συντάκτες του Project 2025 — της Ουγγαρίας του Orbán.

Ο εμπνευστής του νομοσχεδίου, ο δήμαρχος Mamdani, έγινε πολίτης των ΗΠΑ το 2018 αφού ήρθε εδώ από την Ουγκάντα ως παιδί. Δεν έχει κατηγορηθεί αξιόπιστα για κανένα έγκλημα, και όπως τεκμηριώνει λεπτομερώς το Brennan Center for Justice, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένως απορρίψει τη χρήση της αφαίρεσης ιθαγένειας ως πολιτικού όπλου, όπως κάνει πλέον συστηματικά ο Putin και αγαπά να απειλεί ο Trump.

Αυτό φτάνει πίσω στην προσπάθεια ανατροπής της απόφασης Schneiderman του Ανώτατου Δικαστηρίου του 1943, η οποία καθόρισε ότι η κυβέρνηση πρέπει να αποδείξει «έλλειψη δέσμευσης» στο Σύνταγμα με «σαφή, αναμφίβολη και πειστική» απόδειξη. Η διαφωνία με την πολιτική κάποιου δεν επαρκεί ούτε από μακριά. Αλλά ο Roy και οι σύμμαχοί του δεν ενδιαφέρονται για την υπάρχουσα νομολογία· θέλουν να γράψουν νέους νόμους που να ακυρώνουν εντελώς αυτή την απόφαση (και την κοινή αξιοπρέπεια).

Ο Roy είπε στο Breitbart ότι στόχος του είναι αυτό που αποκαλεί «Κόκκινη-Πράσινη Συμμαχία» σοσιαλιστών και ισλαμιστών, και μια περίληψη από το γραφείο του πηγαίνει παραπέρα, ισχυριζόμενη ότι οι τρέχουσες μεταναστευτικές πολιτικές — αντηχώντας την πρόσφατη ομιλία του Clarence Thomas για την οποία έγραψα τη Δευτέρα — έχουν παράγει «επικίνδυνα επίπεδα αντίθεσης στα κλασικά αμερικανικά πολιτικά δόγματα, όπως ο καπιταλισμός ελεύθερης αγοράς».

Αυτή είναι μια εξαιρετική παραδοχή, διότι ο Roy δεν προτείνει να απελαθούν άτομα που διαπράττουν εγκλήματα, ή που υποστηρίζουν την τρομοκρατία, ή ακόμα και που ψεύδονται στις αιτήσεις ιθαγένειάς τους. Θέλει, αντ' αυτού, να αφαιρεθεί η ιθαγένεια και στη συνέχεια να απελαθούν άτομα που δεν πιστεύουν επαρκώς στην αρρύθμιστη, χαμηλής φορολογίας εκδοχή του λεγόμενου καπιταλισμού ελεύθερης αγοράς που υποστηρίζεται από τους δεξιούς δισεκατομμυριούχους που τώρα ελέγχουν το GOP.

Αυτό είναι ένα τεστ αφοσίωσης σε μια ιδεολογία και όχι σε μια χώρα, και, όπως αναλύω στο The Hidden History of American Oligarchy, είναι το είδος της νομοθεσίας που τα «αρπακτικά αφεντικά» της δεκαετίας του 1920 και η κίνηση John Birch και McCarthy της δεκαετίας του 1950 ονειρεύονταν αλλά δεν μπόρεσαν ποτέ να περάσουν από το Κογκρέσο και ούτε ο Taft ούτε ο Eisenhower θα είχαν ποτέ υπογράψει.

Έχουμε στην πραγματικότητα εκτελέσει μια μικρότερη, πιο τοπική εκδοχή αυτού του πειράματος στο παρελθόν, και κατέληξε σε ντροπή. Οι Επιδρομές Palmer του 1919 και 1920 είδαν περίπου 10.000 μετανάστες να συλλαμβάνονται χωρίς εντάλματα και 556 από αυτούς να απελαύνονται, συμπεριλαμβανομένης της αναρχικής Emma Goldman, όλα για το έγκλημα της υποστήριξης λανθασμένων πολιτικών απόψεων.

Ο Νόμος Ελέγχου των Κομμουνιστών του 1954, που θεσπίστηκε από τους Ρεπουμπλικάνους στο αποκορύφωμα του Μακαρθισμού, κηρύχθηκε τελικά αντισυνταγματικός από το Ανώτατο Δικαστήριο το 1973 και οι περισσότερες διατάξεις του καταργήθηκαν. Κάθε φορά που έχουμε δοκιμάσει αυτό το νεοφασιστικό πράγμα, η χώρα κοίταξε πίσω με ντροπή, έχοντας ξαναμάθει ότι η Πρώτη Τροποποίηση δεν έχει εξαίρεση για άτομα που λένε ότι πρέπει να φορολογήσουμε τους εξαιρετικά πλούσιους για να οικοδομήσουμε και να υποστηρίξουμε τη μεσαία τάξη.

Η ιστορία μας λέει, ξανά και ξανά, ότι μόλις δώσετε στην κυβέρνηση την εξουσία να εξαφανίζει ανθρώπους για αυτό που διαβάζουν, γράφουν, πιστεύουν ή υποστηρίζουν, αυτή η εξουσία δεν παραμένει ποτέ στραμμένη μόνο στους αρχικούς στόχους.

Υπάρχουν σχεδόν 25 εκατομμύρια πολιτογραφημένοι πολίτες και 12,8 εκατομμύρια κάτοχοι green card που ζουν σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και κάθε ένας από αυτούς θα υπόκειτο, βάσει του νομοσχεδίου του Roy, σε επανεξέταση της ιθαγένειάς του και ενδεχομένως ανάκλησή της βάσει κάποιου δεξιού που τον καταγγέλλει σε έναν ομοσπονδιακό γραφειοκράτη ή αστυνομική υπηρεσία ή στην ανακάλυψη ενός βιβλίου στο σπίτι του.

Θα απειλούσε εκατομμύρια νόμιμους μόνιμους κατοίκους και κατόχους βίζας που εργάζονται στα νοσοκομεία μας, χτίζουν τα σπίτια μας, διδάσκουν τα παιδιά μας, σχεδιάζουν τα ηλεκτρονικά μας, και ακόμα καλλιεργούν την τροφή μας. Ο φόβος από μόνος του είναι ο στόχος: αν είστε πολιτογραφημένος πολίτης ή κάτοχος green card ή βίζας και θέλετε να παρευρεθείτε σε μια συγκέντρωση Ελεύθερη Παλαιστίνη, μια συνάντηση εργατικού σωματείου, ή μια συνεδρία οργάνωσης δικαιωμάτων ενοικιαστών, θα έπρεπε τώρα να αναρωτηθείτε αν κάποιος βοηθός στο γραφείο του Stephen Miller θα μπορούσε να αποφασίσει ότι αυτό συνιστά «υποστήριξη σοσιαλισμού».

Και είναι ένα από τις δεκάδες παρόμοιων νόμων που έχουν προταθεί από τους Ρεπουμπλικάνους τα τελευταία χρόνια.

Προφανώς, αυτό είναι το είδος του πράγματος που εννοούσε ο δισεκατομμυριούχος που χρηματοδότησε την άνοδο του JD Vance στη Γερουσία και την αντιπροεδρία όταν είπε περίφημα: «Δεν πιστεύω πλέον ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι συμβατές». Αυτός είναι ο δισεκατομμυριούχος του οποίου η εταιρεία συλλέγει τώρα πληροφορίες για Αμερικανούς εκ μέρους του καθεστώτος Trump.

• george conway
• noam chomsky
• civil war
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump