Η χρεωστική βόμβα του Τραμπ χτυπά — και οι Αμερικανοί θα πληρώσουν το τίμημα

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει οδηγήσει την Αμερική σε τόσο μεγάλο χρέος που πλέον υπερβαίνει το σύνολο του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της χώρας, και ένας ακαδημαϊκός προειδοποιεί ότι ο λογαριασμός πλησιάζει.

«Εκτός αν αλλάξουμε πορεία, το χρέος θα γίνει μόνο χειρότερο—γρήγορα», έγραψε ο ανώτερος συνεργάτης του Ιδρύματος Brookings Γουίλιαμ Γκάλστον για την Wall Street Journal την Τρίτη. «Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου εκτιμά ότι βρισκόμαστε σε τροχιά συσσώρευσης άνω των 24 τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε χρέος κατά την επόμενη δεκαετία, για συνολικό ποσό 56 τρισεκατομμυρίων δολαρίων—120 τοις εκατό του εκτιμώμενου ΑΕΠ το 2036.»

Πρόσθεσε: «Αυτοί οι αριθμοί είναι τόσο μεγάλοι που είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς τι σημαίνουν. Ένα βασικό μέτρο είναι το κόστος χρηματοδότησης αυτού του διογκούμενου χρεωστικού βάρους. Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, οι τόκοι του εθνικού χρέους ήταν 2 τοις εκατό του ΑΕΠ. Φέτος θα φτάσουν το 3,3 τοις εκατό· σε μια δεκαετία, το 4,6 τοις εκατό.»

Ο Γκάλστον ανέλυσε τους αριθμούς ως προς τον τρόπο που θα επηρεάσουν τους απλούς Αμερικανούς. Έως το 2036, οι ΗΠΑ θα αυξήσουν τις δαπάνες τους για τόκους χρέους από 1 τρισεκατομμύριο σε 2,1 τρισεκατομμύρια δολάρια, που αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα πέμπτο του συνολικού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού. Αυτό σημαίνει ότι, έως τότε, «περισσότερα από 2 στα 3 δολάρια που δανειζόμαστε θα πηγαίνουν για τη χρηματοδότηση των τόκων του χρέους. Όσο περισσότερο συνεχίζεται αυτό, τόσο χειρότερα γίνονται τα πράγματα.»

Επειδή ο Πρόεδρος Κλίντον συνεργάστηκε και με τα δύο κόμματα στο Κογκρέσο ώστε έως το 2001 το χρέος να μειωθεί στο μόλις 32 τοις εκατό του ΑΕΠ, ο Γκάλστον υποστήριξε ότι η τρέχουσα κρίση δεν είναι άλυτη. Εξέφρασε υποστήριξη για ένα πρόσφατο διακομματικό σχέδιο 14 βουλευτών, τα μισά από κάθε κόμμα, για να «δεσμεύσουν τη χώρα να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 3 τοις εκατό του ΑΕΠ και να το διατηρήσει σε αυτό το επίπεδο ή κάτω από αυτό.»

Ενώ υποστήριζε αυτόν τον στόχο, ωστόσο, ο Γκάλστον κάλεσε επίσης σε πραγματισμό.

«Μια σοβαρή προσπάθεια επιβράδυνσης και στη συνέχεια διακοπής της ανάπτυξης του δημόσιου χρέους θα περιλάμβανε μειώσεις σε δημοφιλή προγράμματα, αύξηση εσόδων από φόρους καθώς και οικονομική ανάπτυξη, και μεταβίβαση ορισμένων ομοσπονδιακών προγραμμάτων στις πολιτείες», έγραψε ο Γκάλστον. «Δεδομένου πόσο πιεσμένα είναι σήμερα τα νοικοκυριά της εργατικής και μεσαίας τάξης, οι εύποροι Αμερικανοί θα πρέπει να αναλάβουν σημαντικό μέρος του βάρους.»

Πρόσθεσε: «Μια πολιτική εκδοχή του Ιπποκράτειου Όρκου—πρώτα, μην κάνεις κακό—θα ήταν ένα καλό σημείο εκκίνησης. Εάν η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες κατά περισσότερα από 400 δισεκατομμύρια δολάρια στο επόμενο οικονομικό έτος, θα πρέπει να διευκρινίσει πώς μπορεί να γίνει αυτό χωρίς να αυξηθεί το έλλειμμα. Το ίδιο ισχύει για τους Δημοκρατικούς που θέλουν να αυξήσουν τις εσωτερικές δαπάνες πάνω από τα τρέχοντα επίπεδα. Εάν το Κογκρέσο δεν είναι πρόθυμο να αποδεχτεί τις απαραίτητες αντισταθμίσεις, δεν πρέπει να αυξήσει τις δαπάνες.»

Ο Γκάλστον κατέληξε: «Τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί χωρίς έναν πρόεδρο που είναι έτοιμος να πείσει τον λαό ότι ο έλεγχος του χρέους αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα.»

Ο Γκάλστον δεν είναι ο μόνος από τους «γεράκια» του προϋπολογισμού που ανησυχούν για το αυξανόμενο χρέος.

«Ο Μπάιντεν αύξησε τις δαπάνες, ιδιαίτερα στην έξοδό του», έγραψε ο Νικ Τζίλεσπι του Reason τον περασμένο μήνα. «Ο Τραμπ κάνει το ίδιο. Ναι, πιέζει για περικοπές σε ορισμένες κατηγορίες δαπανών, αλλά συνολικά, είναι απλώς ολοένα και περισσότερο κόκκινο μελάνι όσο μακριά κι αν κοιτάξει κανείς, μια τάση που ίσχυε και κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας, τόσο πριν όσο και μετά την πανδημία.»

Ο Τζίλεσπι πρόσθεσε: «Στην πραγματικότητα, οι ομοσπονδιακές δαπάνες επί Τραμπ αυξήθηκαν κατά 1.441 δολάρια ανά άτομο πριν το COVID ανοίξει πλήρως τη στρόφιγγα. Από τα 7,8 τρισεκατομμύρια δολάρια νέου χρέους που ενέκρινε κατά την πρώτη του θητεία, λιγότερα από τα μισά σχετίζονταν με την ανακούφιση από τον COVID. Και κάθε ένδειξη—συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης πρότασης προϋπολογισμού του, η οποία προβλέπει ρεκόρ αμυντικού προϋπολογισμού 1,5 τρισεκατομμυρίου δολαρίων—δείχνει ότι ο Τραμπ στοχεύει να εγκρίνει συνεχώς αυξανόμενα ποσά δαπανών έως ότου λήξει η θητεία του το 2029.»

• george conway
• noam chomsky
• εμφύλιος πόλεμος
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump