Οι συντάκτες της Wall Street Journal επικρίνουν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για αδράνεια εν μέσω της καταιγίδας των Δημοκρατικών

Η συντηρητική συντακτική επιτροπή της Wall Street Journal επέκρινε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σε νέο άρθρο της Κυριακής, κατηγορώντας το ότι φαίνεται να κοιμάται στα πόδια του, ενώ οι Δημοκρατικοί τηλεγραφούν πώς θα ασκήσουν την εξουσία τους εάν ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Νοέμβριο.

Οι συντάκτες υποστήριξαν ότι οι Δημοκρατικοί φαίνεται να έχουν σκοπό να επεκτείνουν το Ανώτατο Δικαστήριο σε 13 δικαστές, μια κίνηση που προειδοποίησαν ότι θα μπορούσε να μετατρέψει το θεσμό σε «ένα δεύτερο προοδευτικό νομοθετικό σώμα» που θα αποφαίνεται υπέρ τους όταν ορισμένοι νόμοι δεν μπορούν να περάσουν από το Κογκρέσο. Ωστόσο, οι Ρεπουμπλικάνοι φαίνεται να έχουν ελάχιστο ενδιαφέρον να τους σταματήσουν, σύμφωνα με το άρθρο.

«Οι Δημοκρατικοί λένε στο κοινό ότι σχεδιάζουν μία από τις πιο αποσταθεροποιητικές αρπαγές εξουσίας στην αμερικανική ιστορία, υποβαθμίζοντας τον τρίτο κλάδο της κυβέρνησης. Γιατί οι Ρεπουμπλικάνοι δεν το καταγγέλλουν αυτό και δεν υπερασπίζονται το Δικαστήριο;» έγραψαν οι συντάκτες.

Οι συντάκτες επεσήμαναν ότι η ώθηση των Δημοκρατικών για μεταρρύθμιση του Ανώτατου Δικαστηρίου συμβαίνει σε μια εποχή που το δικαστήριο έχει αποφανθεί κατά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με πολλούς τρόπους υψηλού προφίλ. Για παράδειγμα, το δικαστήριο ακύρωσε το καθεστώς δασμών του Τραμπ και αντιστάθηκε στις προσπάθειές του να καταργήσει την ιθαγένεια δια γεννήσεως.

«Τα αμερικανικά δικαστήρια εξακολουθούν να είναι ανεξάρτητα, και οι Δικαστές ακολουθούν τον νόμο και το Σύνταγμα όπως τα αντιλαμβάνονται», σημείωσε το άρθρο.

«Οι Δημοκρατικοί είναι ελεύθεροι να μην αρέσκονται στις αποφάσεις του Δικαστηρίου, αλλά δεν είναι αδύναμοι», πρόσθεσε. «Εάν οι Δημοκρατικοί αποστρέφονται τη γεωγραφική χειραγώγηση εκλογικών περιφερειών, μπορούν να υποστηρίξουν ένα νομοσχέδιο που να περιορίζει τον τρόπο ή τη συχνότητα με την οποία τα κράτη χαράσσουν εκλογικούς χάρτες. Αλλά αυτό που πραγματικά εξοργίζει τους Δημοκρατικούς είναι ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν είναι πλέον ένα δεύτερο προοδευτικό νομοθετικό σώμα που μπορεί να επιβάλλει πολιτικές που δεν μπορούν να περάσουν από το Κογκρέσο.»