«Υπάρχει μια Ιαπωνο-Φιλιππινέζα χορογράφος, η Riehata, που θα εμφανιστεί στο Solaire αυτόν τον Ιούνιο», μου έγραψε ο επιμελητής μου στο Rappler. «Θα ήθελες να της αφιερώσεις ένα άρθρο;»

Δεν ήξερα τότε ποια ήταν η Riehata, αλλά η περιέργεια — και μια ευπρόσδεκτη αλλαγή από την καθημερινή μου ρουτίνα — κέντρισε το ενδιαφέρον μου.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, έλαβα μια ακόμη πρόσκληση για να καλύψω την παρουσίαση του Stella Dance Jam, ενός προγράμματος που οργάνωσε το Ίδρυμα Ιαπωνίας στη Μανίλα για την ανάπτυξη ανταλλαγών χορού μεταξύ των δύο χωρών μας. Έτυχε να βρίσκομαι στη Μανίλα εκείνη την εβδομάδα για την 4η Ημέρα Διαιτησίας ICC Φιλιππίνων, οπότε όταν μου ζητήθηκε να καλύψω την επίσκεψή της, ένιωσα μια ανανεωτική αλλαγή. Για λίγες ώρες, άφησα τον εργασιακό μου φορητό υπολογιστή και πήρα ένα σημειωματάριο, βγαίνοντας από τον άκαμπτο κόσμο της διασυνοριακής επίλυσης διαφορών και εισερχόμενος στον ρευστό, κινητικό κόσμο του χορού.

Όταν έφτασα στο Solaire, η ατμόσφαιρα ήταν εντελώς διαφορετική από τα συνέδρια που συνήθως παρακολουθώ. Αντί για τους χαμηλόφωνους, μετρημένους τόνους νομικών και εταιρικών εκπροσώπων, η αίθουσα βούιζε από τη χαοτική, δημιουργική ενέργεια μιας παρουσίασης στα μέσα. Φωτογράφοι ρύθμιζαν τους φακούς τους για να βρουν την τέλεια γωνία, και οι διοργανωτές διαχειρίζονταν τελευταίας στιγμής διαδικαστικά με ευγενικά, περιποιημένα χαμόγελα.

Έπειτα, η Riehata ανέβηκε στη σκηνή. Ακτινοβολούσε μια μαγνητική αυτοπεποίθηση που έκανε αμέσως την αίθουσα να σωπάσει.

Γεννημένη από Ιάπωνα πατέρα από το Niigata και Φιλιππινέζα μητέρα, η Riehata έχει χτίσει μια διεθνή καριέρα δουλεύοντας στο Τόκιο, το Λος Άντζελες και αλλού. Ευρέως γνωστή ως η «Queen of Swag», είναι διάσημη για τις έντονες, hip-hop χορογραφίες της για παγκόσμιας κλάσης καλλιτέχνες όπως οι BTS, TWICE, NCT127, aespa και King & Prince. Παρά την παγκόσμια αναγνώριση και το βάρος των επαγγελματικών της επιτευγμάτων, αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σταθερότητά της.

Όταν ανοίχτηκε η συζήτηση για ερωτήσεις, τη ρώτησα για την επιρροή της μητέρας της στην πορεία της.

Το βλέμμα της Riehata μαλάκωσε. «Η μητέρα μου πάντα πίστευε σε εμένα», είπε. «Με υποστήριζε πάντα και μου έλεγε συνέχεια: "Rie, πρέπει να χορέψεις, πρέπει να τραγουδήσεις."»

Ήταν η πιο απλή απάντηση που έδωσε όλο το απόγευμα, κι όμως έδενε τα πάντα όσα έμαθα αργότερα για εκείνη. Η πορεία της ήταν οτιδήποτε άλλο παρά γραμμική: στα 15 της μετακόμισε μόνη στο Λος Άντζελες για να ακολουθήσει τον χορό· χρόνια αργότερα, αντιμετώπισε έναν τραυματισμό στο γόνατο που απειλούσε την καριέρα της, τη στιγμή ακριβώς που γινόταν μητέρα. Η επιστροφή της στο υψηλότερο επίπεδο ερμηνείας αποτελεί απόδειξη εκείνης της πρώιμης ενθάρρυνσης.

Σε κάποια στιγμή, η συζήτηση στράφηκε στην ταυτότητα. «Εκτιμώ και τους δύο πολιτισμούς», σημείωσε. «Οι Φιλιππινέζοι και οι Ιάπωνες έχουν ομοιότητες και διαφορές. Αλλά όταν χορεύουμε μαζί, αυτές οι διαφορές εξαφανίζονται.»

Καθώς άκουγα τη Riehata στο Solaire, ήταν δύσκολο να δω την εκδήλωση ως απλή πολιτιστική επίδειξη. Οι δεσμοί μεταξύ Ιαπωνίας και Φιλιππίνων διαπερνούν πλέον την καθημερινή ζωή, ιδιαίτερα μεταξύ νέων ανθρώπων που κινούνται άνετα και στους δύο κόσμους.

Υπάρχει μια ολόκληρη γενιά Φιλιππινο-Ιαπώνων ατόμων που κινούνται μεταξύ αυτών των πολιτισμών χωρίς να χρειάζεται να εξηγούν τον εαυτό τους — άνθρωποι όπως ο Alan Shirahama, ο αρχηγός των GENERATIONS from EXILE TRIBE· η ηθοποιός και μοντέλο Elaiza Ikeda· και ο παγκόσμιας κλάσης Ολυμπιονίκης επιτραπέζιας αντισφαίρισης Maharu Yoshimura.

Γνώρισα τον Alan μερικούς μήνες πριν χωρίς να συνειδητοποιώ πόσο μεγάλη διασημότητα είναι. Όπως και η Riehata, ο πατέρας του Alan είναι Ιάπωνας και η μητέρα του Φιλιππινέζα. Έχει δύο αδέλφια: η μεγαλύτερη αδελφή του Loveli είναι γνωστό μοντέλο μόδας και τηλεοπτική προσωπικότητα στην Ιαπωνία, ενώ ο μικρότερος αδελφός του Ryu είναι επίσης τραγουδιστής και μουσικός.

Και όπως η μητέρα της Riehata, έτσι και η μητέρα του Alan, Mary Jane, είχε την πιο βαθιά επίδραση στη ζωή και την καριέρα του. Η Mary Jane μετακόμισε από τις Φιλιππίνες στην Ιαπωνία εντελώς μόνη της στην τρυφερή ηλικία των 16 για να εργαστεί και να στέλνει χρήματα πίσω στην οικογένειά της. Σε μία από τις συνεντεύξεις του ως πρεσβευτής τουρισμού των Φιλιππίνων στην Ιαπωνία, ο Alan είπε ότι ένα από τα πράγματα για τη μητέρα του είναι ότι ένιωθε πάντα την αγάπη της και ότι αυτή η «μεγάλη αγάπη» έχει στηρίξει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και όλα τα αδέλφια του.

Χάρη σε μικτές οικογένειες όπως αυτές της Riehata, του Alan και πολλών άλλων όμοιών τους, η Ιαπωνία και οι Φιλιππίνες συνδέονται πλέον με τρόπους που ξεπερνούν κατά πολύ την επίσημη διπλωματία.

Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου όλο και περισσότερα από αυτά τα παιδιά μικτής καταγωγής αναλαμβάνουν ηγετικούς ρόλους στους αντίστοιχους τομείς τους. Φέροντας την κληρονομιά και των δύο εθνών, αυτά τα άτομα λειτουργούν ως φυσικές γέφυρες, κινούμενα αβίαστα μεταξύ δύο διαφορετικών κόσμων και συμβάλλοντας στη θεραπεία παλαιών διαιρέσεων. Καθώς ανεβαίνουν στην προβολή, πλέκουν φυσικά τα καλύτερα στοιχεία και των δύο πολιτισμών. Αυτό διασφαλίζει ότι ο δεσμός μεταξύ Φιλιππίνων και Ιαπωνίας δεν στηρίζεται μόνο σε εμπορικές συμφωνίες και κυβερνητική πολιτική, αλλά σε γνήσια ανθρώπινη σύνδεση — κάνοντας τη σχέση τους πιο ισχυρή, πιο ενσυναισθητική και πιο διαρκή από ποτέ.

Η Riehata κατανοεί αυτή την αλλαγή. Καθ' όλη τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, μίλησε επανειλημμένα για την επιθυμία της να στηρίξει νεότερους χορευτές από τις Φιλιππίνες. Το Stella Dance Jam, εξήγησε, είναι κάτι παραπάνω από μια επίδειξη· είναι μια ευκαιρία να καθοδηγήσει και να ανακαλύψει νέα ταλέντα.

Η προγραμματισμένη συνεργασία με τους SB19 επίσης φαίνεται αναπόφευκτη με έναν τρόπο που θα ήταν δυσκολότερο να φανταστεί κανείς χρόνια πριν. Το κοινό και στις δύο χώρες καταναλώνει πλέον σε πραγματικό χρόνο τον ποπ πολιτισμό της άλλης, συχνά μέσα από τους ίδιους ψηφιακούς χώρους.

Καθώς η εκδήλωση τελείωνε, βρέθηκα να σκέφτομαι την απόσταση μεταξύ της Ιαπωνίας της παιδικής ηλικίας της Riehata — όπου η μητέρα της πλοηγούνταν σε μια ξένη χώρα για να την αναθρέψει — και της σκηνής στο Solaire, όπου η κόρη της στέκεται πλέον ως μέντορας μιας νέας γενιάς.

Τα επόμενα 70 χρόνια των σχέσεων Φιλιππίνων-Ιαπωνίας δεν θα χτιστούν μόνο σε αίθουσες συνεδρίων· θα χτιστούν σε σκηνές σαν αυτή, όπου τα όρια μεταξύ εμάς και αυτών απλώς διαλύονται στον ρυθμό. 

Ανυπομονώ να δω πού θα μας οδηγήσει αυτός ο ρυθμός. – Rappler.com

Ο Ricky Aringo Sabornay είναι διασυνοριακός δικηγόρος που κινείται μεταξύ Φιλιππίνων και Ιαπωνίας, βοηθώντας ανθρώπους να πλοηγηθούν όχι μόνο σε διαφορετικά νομικά συστήματα, αλλά και σε διαφορετικούς τρόπους σκέψης. Διευθύνει το Sabornay Law, μέλος του δικτύου Uryu & Itoga, όπου η δουλειά του βρίσκεται στην τομή δύο νομικών συστημάτων και δύο πολιτισμών που δεν μιλούν πάντα την ίδια γλώσσα. Συνδεθείτε μαζί του στο LinkedIn.

Παρακάτω υπάρχουν άλλα άρθρα Between Islands που μπορεί να έχετε χάσει: