ویلروی عضو بانک مرکزی اروپا: تمرکز بر افزایش نرخ بهره در آوریل زودرس است

بانک مرکزی اروپا (ECB) در فرانکفورت، آلمان، بانک ذخیره منطقه یورو است. ECB نرخ بهره را تعیین می‌کند و سیاست پولی را برای منطقه مدیریت می‌کند.
مأموریت اصلی ECB حفظ ثبات قیمت است، که به معنای نگه داشتن تورم در حدود 2% است. ابزار اصلی آن برای دستیابی به این هدف افزایش یا کاهش نرخ بهره است. نرخ بهره نسبتاً بالا معمولاً منجر به یورو قوی‌تر می‌شود و بالعکس.
شورای حاکمیت ECB تصمیمات سیاست پولی را در جلساتی که هشت بار در سال برگزار می‌شود، اتخاذ می‌کند. تصمیمات توسط روسای بانک‌های ملی منطقه یورو و شش عضو دائمی از جمله رئیس ECB، کریستین لاگارد، گرفته می‌شود.

در شرایط شدید، بانک مرکزی اروپا می‌تواند ابزار سیاستی به نام تسهیل کمی را اجرا کند. QE فرآیندی است که طی آن ECB یورو چاپ می‌کند و از آنها برای خرید دارایی‌ها - معمولاً اوراق قرضه دولتی یا شرکتی - از بانک‌ها و سایر مؤسسات مالی استفاده می‌کند. QE معمولاً منجر به یورو ضعیف‌تر می‌شود.
QE آخرین راه حل است زمانی که صرفاً کاهش نرخ بهره بعید است به هدف ثبات قیمت دست یابد. ECB از آن در طول بحران مالی بزرگ در 2009-11، در سال 2015 زمانی که تورم به طور سرسختانه پایین باقی ماند و همچنین در طول همه‌گیری کووید استفاده کرد.

انقباض کمی (QT) برعکس QE است. پس از QE زمانی که بهبود اقتصادی در جریان است و تورم شروع به افزایش می‌کند، انجام می‌شود. در حالی که در QE بانک مرکزی اروپا (ECB) اوراق قرضه دولتی و شرکتی را از مؤسسات مالی خریداری می‌کند تا نقدینگی در اختیار آنها قرار دهد، در QT بانک مرکزی اروپا خرید اوراق قرضه بیشتر را متوقف می‌کند و سرمایه سررسید شده اوراق قرضه‌ای که در حال حاضر در اختیار دارد را دوباره سرمایه‌گذاری نمی‌کند. این معمولاً برای یورو مثبت (یا صعودی) است.