جان رابرتز به خاطر کسب قدرت که در یادداشت‌های فاش‌شده آشکار گردید، زیر انتقاد شدید قرار گرفت

هفته گذشته، یادداشت‌های داخلی مربوط به یک تصمیم مبهم دیوان عالی در سال ۲۰۱۶ توسط نیویورک تایمز فاش شد و اطلاعات تکان‌دهنده‌ای درباره رئیس دیوان عالی جان رابرتز آشکار کرد؛ کسی که اغلب نقش یک قاضی بی‌طرف را در عرصه عمومی بازی می‌کند، اما در پشت صحنه، گرایش راست‌گرایانه‌اش افشا می‌شود.

در تحلیلی که روز سه‌شنبه منتشر شد، داهلیا لیتویک و مارک جوزف استرن از اسلیت توضیح دادند که این حکم آغازگر «دکت سایه» بود.

آلترنت هفته گذشته مقاله‌ای از استاد دانشکده حقوق دانشگاه جورج‌تاون، استیو ولادک، را برجسته کرد که اشتباهات حقوقی را زیر سوال می‌برد. ولادک که کتابی درباره «دکت سایه» نوشته، درباره حکم سال ۲۰۱۶ بحث کرد که هیچ نظارتی نداشت و تغییرات قابل توجهی در سیستم حقوقی آمریکا ایجاد کرد، همه اینها در راستای کسب قدرت در مخالفت با دولت رئیس‌جمهور باراک اوباما بود.

سال‌هاست که محافظه‌کاران از «دکت سایه» شکایت کرده‌اند و آن را پنهان‌کاری قضایی می‌نامند و به طور ضمنی می‌گویند که «انگیزه‌های بدی برای یک رویه اورژانسی بی‌ضرر دارد که بر اساس اصول حقوقی بی‌طرف عمل می‌کند»، گزارش اسلیت می‌گوید. یادداشت‌های تازه منتشرشده «دقیقاً نشان می‌دهند چرا قضاتی که توسط جمهوری‌خواهان منصوب شده‌اند نمی‌خواهند نور عمومی یا دانشگاهی بر این عملکرد بتابد: اگر این افشاگری نشانه‌ای باشد، مردم از دیدن فریب‌کاری‌های آشکارا سیاسی و مغرضانه‌ای که در تصمیم‌گیری برای این پرونده‌های حیاتی وجود دارد، شوکه خواهند شد.»

وقتی دیوان عالی در سال ۲۰۱۶ با چیزی بیش از یک پاراگراف برای بلاک کردن «برنامه انرژی پاک» وارد عمل شد، قاضی النا کاگان آن را «بی‌سابقه» خواند. اما این دیوان عالی است، پس این یک سابقه جدید ایجاد کرد و آنچه پس از آن دنبال شد، یک دهه مخالفت با فناوری سبز بود. ایالت‌های قرمز با یک «تلاش آخر» وارد شدند تا قوانین جدید آژانس حفاظت از محیط‌زیست (EPA) را از اجرا باز دارند و محافظه‌کاران دادگاه موافقت کردند.

«در آن زمان، دیوان عالی آمریکا هرگز پیش از این یک سیاست قوه مجریه را در حالی که دادگاه تجدیدنظر هنوز آن را بررسی می‌کرد (و قبلاً از صدور تعلیق امتناع کرده بود) مسدود نکرده بود»، تحلیلگران حقوقی توضیح دادند. این همان چیزی بود که در این پرونده اتفاق افتاد. دادگاه مدار D.C. حتی هنوز استدلال‌های پرونده را نشنیده بود. در همین حال، چون الزامات تا سال ۲۰۱۸ اجرایی نمی‌شدند، ایالت‌ها سال‌ها فرصت داشتند تا آنها را در دادگاه مطرح کنند. به شرکت‌های سوخت فسیلی شش سال فرصت داده شد تا آماده شوند.

اما قضات محافظه‌کار همچنان ادعا کردند که احساس فوریت شدیدی وجود دارد و آنها باید وارد عمل می‌شدند تا از پیشرفت همه چیز جلوگیری کنند.

یادداشت‌های فاش‌شده از رابرتز و قاضی استفن برایر که با همکارانشان رد و بدل کرده‌اند، نشان می‌دهد چگونه به این نتیجه رسیدند که یک «اورژانس» وجود دارد و دکت سایه باید وارد عمل شود.

«شاید به طور تکان‌دهنده‌ترین وجه، این مکاتبه نشان می‌دهد که این رئیس دیوان عالی بود که بیشترین فشار را برای یک تصمیم سریع و فراگیر وارد کرد، و استدلال او بیشتر به سیاست ریاست‌جمهوری و کینه شخصی ربط داشت تا هر منطق حقوقی باشکوهی»، استرن و لیتویک نوشتند.

«بیش از هر چیز، گزارش‌های جدید ادعاهای توخالی رئیس دیوان عالی را که در یک دادگاه افسانه‌ای ۳–۳–۳ نشسته و میانه‌روی سنجیده‌اش کشور را در دوران حزبی هدایت می‌کند، رد می‌کند. اکنون کاملاً آشکار است که رابرتز خود یک اپراتور برتر حزبی است، به خصوص زیر پوشش رازداری و هنجارهای داخلی همبستگی و محرمانگی»، آنها افزودند.

در حالی که ولادک اشتباهات حقوقی در حکم را به تفصیل شرح داد، لیتویک و استرن رابرتز را به خاطر واکنش مغرضانه‌اش مورد انتقاد قرار دادند، با این ادعا که اوباما نباید بتواند «بخش قابل توجهی از اقتصاد کشور را متحول کند» بدون اینکه «قبل از اینکه به عنوان یک امر انجام‌شده ارائه شود، توسط این دادگاه آزمایش شود. اما به نظر می‌رسد EPA به اندازه کافی از پیامدهای فوری این قانون اطمینان دارد که حتی تلاش‌های مشترک کنگره و رئیس‌جمهور هم نمی‌توانست اثرات آن را معکوس کند.»

نویسندگان اسلیت واکنش «سطحی» رابرتز را به ویژه جالب توصیف کردند، با توجه به اینکه او یک دهه گذشته را صرف رای دادن «برای اجازه دادن به دولت ترامپ برای اجرای سیاستی با پیامدهای ملی عظیم و غیرقابل برگشت قبل از اینکه دادگاهش آن را از نظر ماهیتی تأیید کند» کرده است.

تنها راه خواندن نظرات رابرتز (که مورد حمایت قاضی ساموئل آلیتو بود) این است که آنها به نوعی توهین‌خورده بودند، لیتویک و استرن گفتند. «اینکه دولت اوباما، از طریق نظرات، به نوعی به دادگاه عالی بی‌احترامی می‌کرد.»

در یادداشت آلیتو، او ادعا کرد که مقررات قدرت دادگاه و «مشروعیت نهادی» آن را به «بطلان» تبدیل می‌کند. رابرتز حتی به مدیر EPA حمله کرد و گفت که اگر قانون را فوراً متوقف نکنند، همه چیز «به طور عملکردی غیرقابل برگشت» خواهد بود.

این یک حمله شخصی نبود؛ بلکه حمله‌ای به دادگاه به عنوان یک نهاد بود. «EPA اوباما ادعاً داشت مدارهای برتری بسیار ارزشمند دادگاه را کوتاه می‌کرد و باید سر جایش قرار می‌گرفت»، تحلیلگران حقوقی توضیح دادند.

نتیجه «تحلیل عمیقاً معیوب» دیوان عالی از نحوه تعریف «اورژانس» بوده است تا بتوانند «سیاست‌ها و شیوه‌هایی را که از نظر شایستگی مشکوک به نظر می‌رسند با اثرات مضر بر میلیون‌ها نفر که نادیده گرفته می‌شوند، تأیید کنند»، تحلیل به پایان رسید.

• george conway
• noam chomsky
• civil war
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump