خبرنگاران نیویورک تایمز، جاناتان سوان و مگی هابرمن، در شب دوشنبه در برنامه MS NOW افشاگری تکاندهندهای انجام دادند. بر اساس گفتههای این دو نویسنده کتابی که به زودی منتشر میشود، گروهی کاملاً متفاوت از کارشناسان، مسئولیت سیاستگذاریهای کلان ملی را بر عهده دارند.
هابرمن و سوان در اواخر شب دوشنبه در گفتگو با لارنس اودانل، کتاب آیندهشان را با عنوان Regime Change: Inside the Imperial Presidency of Donald Trump تبلیغ میکردند که بنا به گزارش Daily Beast، روز سهشنبه منتشر میشود.
سوان توضیح داد: «چیزی که در مورد این کاخ سفید در مقایسه با دوره اول واقعاً قابل توجه است، این است که آنها مدام از شفافترین کاخ سفید در تاریخ صحبت میکنند. این یک دروغ است. آنها در واقع در پنهانکاری فوقالعاده ماهرند.»
به گفته سوان: «یک گروه کوچک از افراد این کشور را اداره میکنند؛ پنج یا شش نفر و دونالد ترامپ.»
هابرمن و سوان مینویسند: «گروه برنامهریزی جنگ آنقدر محدود نگه داشته شده بود که دو مقام کلیدی که باید بزرگترین اختلال عرضه در تاریخ بازار جهانی نفت را مدیریت میکردند — وزیر خزانهداری اسکات بسنت و وزیر انرژی کریس رایت — یک روز پیش از آغاز جنگ، هنوز از جریان امور بیخبر بودند. مدیر اطلاعات ملی، تولسی گابارد، نیز در جریان نبود.»
محدود نگه داشتن جلسات برنامهریزی جنگ امری غیرمعمول نیست، اما حاضران در این جلسات معمولاً تجربه نظامی دارند. در برنامهریزی ایران چنین نبود، که احتمالاً توضیح میدهد چرا بسیاری از پیامدهای مهم از پیش پیشبینی نشده بودند.
نویسندگان میگویند افرادی که در اتاق برنامهریزی جنگ حضور داشتند عبارت بودند از: ترامپ، معاون رئیسجمهور جیدی ونس، رئیس دفتر ترامپ سوزی وایلز، مدیر سیا جان رتکلیف، مشاور حقوقی کاخ سفید دیوید وارینگتون، مدیر ارتباطات کاخ سفید استیون چونگ، سخنگوی مطبوعاتی کارولین لویت، وزیر دفاع پیت هگست، وزیر امور خارجه مارکو روبیو و رئیس ستاد مشترک ارتش دن کین.
بسنت و رایت در جلسه حضور نداشتند؛ کسانی که احتمالاً نظراتی درباره آنچه در نهایت برای بازارهای جهانی نفت اتفاق میافتاد اگر تنگه هرمز بسته میشد، ارائه میدادند. کاهش هزینههای مواد غذایی و سوخت از اجزای کلیدی وعدههای ترامپ در سال ۲۰۲۴ بود.
جزئیات دیگری که اودانل از کتاب خواند این است که در میانه جنگ فاجعهبار ایران، ترامپ دو نویسنده را به دفتر بیضی دعوت کرد، جایی که مشغول انتخاب درخت برای محوطه کاخ سفید بود.
او به آنها گفت: «میدانم چگونه درختهای خوب انتخاب کنم.» سپس از نظراتش درباره TikTok لاف زد و شروع به نشان دادن طرحهای «سالن رقص بزرگ» خود کرد. در پشت صحنه، دستیاران به نویسندگان گفتند کاش ترامپ نگران افت آمار نظرسنجیها و «خطراتی که به دنبالشان میرفت» بود.
بر اساس گفتههای کارکنان، ترامپ نسبت به نظرسنجیها یا اخبار بد به طور کلی «پذیرا» نیست. بنابراین آنها به سادگی چیزی به او نمیگویند.
کتاب ادامه میدهد: «او حاضر است ریسکهای نفسگیری بپذیرد؛ ریسکهایی که نه تنها ریاستجمهوریاش، بلکه حزب جمهوریخواه و کل جهان را به هرجومرج و کشتار میکشاند. بیش از هر زمان دیگری در دوران ریاستجمهوری، او بر اساس غریزه محض عمل میکرد. برای توضیح کامل اینکه چرا ترامپ حاضر بود اکنون بیپرواتر از همیشه قمار کند، به ترکیبی از ذهنخوان و روانشناس نیاز بود.»
اعتماد او به خود و غریزههایش به شدت افزایش یافته بود و اغلب احساس میکند «توجیه شده» است.
نویسندگان هشدار دادند: «سپس این واقعیت وجود داشت که او یک خطر اخلاقی متحرک بود، که به ندرت برای مدت طولانی با هزینهها یا پیامدهای ریسکپذیری و قانونشکنیهایش دستوپنجه نرم میکرد. این لحظه او بود تا چیزهایی را امتحان کند، مانند ماجراجوییهای نظامی و سرنگونی سیستم تجارت جهانی.»

