چگونه یادگیری یک زبان دیگر یک مزیت است — پاتریک ته

۱۶ تیر — وقتی مادرم در سال ۱۳۴۲ تصمیم گرفت مرا در یک مدرسه انگلیسی‌زبان ثبت‌نام کند، با بزرگترین چالش زندگی‌ام روبرو شدم، زیرا معلم کلاسم یک زن هندی بود.

از آنجا که من فقط چند گویش چینی صحبت می‌کردم، به سختی می‌توانستیم با هم ارتباط برقرار کنیم، اما زمان زیادی طول نکشید تا این سد ارتباطی را بشکنیم.

چرا مادرم انتخاب کرد که مرا در یک مدرسه چینی‌زبان ثبت‌نام نکند؟

مقدرات چنین بود که در دوران نوجوانی، تحت تأثیر شدید دوستان تحصیل‌کرده چینی‌ام، عاشق فیلم‌ها و آهنگ‌های ماندارین شدم.

حداقل دو سال تمرین مداوم، همخوانی و نوشتن متن آهنگ‌های ماندارین طول کشید تا سرانجام سال‌ها بعد توانستم یک نامه ساده چینی برای مادرم بنویسم.

به شدت احساس غرور می‌کردم که می‌توانستم چینی ساده را بخوانم و بنویسم، به ویژه از آنجا که در ۱۶ سالگی حتی نمی‌توانستم نام چینی خودم را بنویسم.

در اوایل دوران حرفه‌ای‌ام در صنعت مهمان‌نوازی، زبان ماندارین چندان ضروری نبود، اما بعدها درها را به رویم گشود.

برای مثال، این امر منجر به یک مأموریت در سال ۱۳۸۰ در شانگهای شد، جایی که اجرای موفقیت‌آمیز یک سیستم هتلداری را برای یک هتل خواهر مدیریت کردم.

با نگاهی به رشد انفجاری بازار مهمان‌نوازی چین در امروز، تسلط به زبان چینی یک مزیت رقابتی عظیم ارائه می‌دهد.

کیشور مهبوبانی، دیپلمات سابق سنگاپوری و رئیس سابق شورای امنیت سازمان ملل و نویسنده کتاب «آیا چین پیروز شده است؟»، استدلال می‌کند که ظهور چین اجتناب‌ناپذیر بود.

او پیش‌بینی می‌کند که تولید ناخالص داخلی (GDP) چین تا اواسط دهه ۲۰۳۰ از ایالات متحده پیشی خواهد گرفت. قابل توجه است که وقتی بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) اندازه‌گیری می‌شود، اقتصاد چین در سال ۱۳۹۳ قبلاً از ایالات متحده پیشی گرفته بود.

توسعه سریع اقتصادی چین در حال جذب مردم از سراسر جهان برای یادگیری زبان ماندارین است.

حتی آرابلا کوشنر، نوه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به این زبان مسلط است.

او که توسط یک معلم خصوصی آموزش دیده بود، در جریان سفر سال ۱۳۹۶ خود به پکن، به طور مشهوری اشعار باستانی چینی را دکلمه کرد و آهنگ محلی سنتی «مو لی هوا» (گل یاس) را خواند و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین را شادمان کرد.

بر اساس گزارش اخیر فاضلینا سیدک، وزیر آموزش و پرورش، ثبت‌نام فعلی دانش‌آموزان مالایی در مدارس چینی‌زبان (SJKC) به ۴۱,۱۳۳ نفر رسیده است که بیش از هزار نفر از رقم ۴۰,۰۳۵ نفر سال گذشته بیشتر است.

والدینی که فرزندانشان را در SJKC ثبت‌نام می‌کنند، دوراندیشی بزرگی از خود نشان می‌دهند، زیرا این دانش‌آموزان در پیگیری‌های شغلی آینده خود از مزایای بی‌شماری بهره‌مند خواهند شد.

وقتی فرزندانم حدود سه ساله بودند، به سه زبان (بهاسا مالیزیا، انگلیسی و ماندارین) مسلط بودند. تا زمانی که پنج ساله شدند، حداقل بر سه گویش چینی تسلط یافته بودند.

کودکان توانایی‌های زبانی قدرتمندی دارند؛ بنابراین، اگر والدین به تنها قرار دادن فرزندانشان در معرض یک زبان اکتفا کنند، اتلاف بزرگی است.

* این نظر شخصی نویسنده یا نشریه است و لزوماً نشان‌دهنده دیدگاه‌های مال میل نیست.