اروپا ۱۲.۶ تریلیون دلار دارایی در آمریکا نگه داشتن می‌کند، اما بیشتر آنها متعلق به بخش خصوصی هستند و نمی‌توانند به عنوان سلاح استفاده شوند

اروپا روی یک انبوه عظیم و مضحک 12.6 تریلیون دلاری دارایی های ایالات متحده نشسته است، بیشتر از بقیه جهان با هم ترکیب شده... دو برابر. اوراق قرضه، سهام، هر چه که نام ببرید.

به نظر مانند اهرم واقعی است، اینطور نیست؟ خب... نیست. زیرا وقتی صحبت از جنگ های تجاری می شود، نگه داشتن این مقدار سرمایه آمریکایی به این معنی نیست که واقعاً بتوانید کاری با آن انجام دهید.

صحبت ها دوباره پس از اینکه دونالد ترامپ مزخرفات گرینلند را بازگشایی کرد و حاکمیت این قلمرو را به چالش کشید، آغاز شد.

در کنار آن، تهدیدهای تعرفه ای احتمالاً خالی مورد انتظار آمد. قابل پیش بینی بود که رهبران اروپایی شروع به ژست گرفتن کنند. امانوئل مکرون و کایا کالاس عصبانی هستند.

استراتژیست ها توضیح می دهند چرا فروش فوری از سوی اروپا جواب نمی دهد

برخی از سرمایه گذاران در مورد احتمال تخلیه اوراق خزانه داری و سهام ایالات متحده توسط اروپا زمزمه می کنند. منطق ساده است. آمریکا کسری های عظیم دارد و به شدت به سرمایه خارجی وابسته است. اگر اروپا، بزرگترین وام دهنده آن، تصمیم به عقب نشینی بگیرد، هزینه های استقراض ایالات متحده می تواند افزایش یابد و قیمت سهام می تواند سقوط کند.

اما حتی افرادی که این نظریه را مطرح می کنند اعتراف می کنند که آنقدرها هم ساده نیست. بیشتر آن 12.6 تریلیون دلار در دست دولت ها نیست. در پرتفوی های خصوصی و صندوق های سرمایه گذاری قرار دارد. همانطور که جرج ساراولوس از دویچه بانک می گوید، "اروپا گرینلند را دارد. همچنین اوراق خزانه داری زیادی دارد." اما حتی او می داند که این کار بیشتر به اروپا آسیب می رساند تا کمک کند.

ساراولوس تخمین می زند 8 تریلیون دلار از دارایی ها مستقیماً توسط سرمایه گذاران اروپایی نگه داشته می شود. بقیه از طریق متولیان و ابزارهای مستقر در منطقه جریان می یابد اما ممکن است متعلق به خارجی ها باشد. به هر حال، دولت ها نمی توانند صاحبان خصوصی را مجبور به فروش کنند. و حتی اگر بتوانند، خودکشی اقتصادی خواهد بود.

بازارها قبلاً عصبی بودن خود را نشان داده اند. پس از آخرین دور تعرفه های ترامپ، قراردادهای آتی سهام ایالات متحده سقوط کرد. سهام اروپایی خیلی بهتر عمل نکردند. دلار لغزید. در همین حال، دارایی های امن مانند طلا، یورو و فرانک سوئیس همگی صعود کردند. درست مانند آنچه در آوریل سال گذشته اتفاق افتاد، زمانی که ترامپ تعرفه های "روز آزادی" را اعلام کرد و معاملات فروش آمریکا آغاز شد.

اتحادیه اروپا تعرفه ها و توقف توافق تجاری را به عنوان گزینه های فوری در نظر می گیرد

تا کنون، واقع بینانه ترین پاسخ اروپا به تعویق انداختن توافق تجاری ژوئیه با واشنگتن بوده است. همچنین صحبت از ضربه زدن با 93 میلیارد یورو (حدود 108 میلیارد دلار) تعرفه های تلافی جویانه بر کالاهای ایالات متحده وجود دارد. مقامات آلمانی در حال فشار آوردن برای قوی ترین اقدامات ممکن هستند. اما حتی آنها می دانند که دامپینگ دارایی ها از یک خط خطرناک عبور خواهد کرد.

تبدیل به سلاح کردن دارایی ها، رویارویی را به بازارهای مالی می کشاند. دیگر یک جنگ تجاری ساده تلافی جویانه نخواهد بود. یک جنگ سرمایه خواهد بود. ساراولوس دوباره: "در محیطی که ثبات ژئواکونومیک اتحاد غربی به طور وجودی مختل می شود، مشخص نیست که چرا اروپایی ها به همان اندازه مایل به بازی کردن این نقش باشند."

صندوق ثروت ملی نروژ بزرگترین دارنده عمومی است (با حدود 2.1 تریلیون دلار)، اما این هنوز در مقایسه با تمام سرمایه خصوصی که در دارایی های ایالات متحده در سراسر اروپا گره خورده است، کوچک است. می خواهید چیز واقعاً خنده داری بدانید؟ برخی از آن دارایی ها در پایان روز حتی اروپایی نیستند.

هیچ کس نمی تواند دارایی های اروپا را جذب کند، حتی آسیا

و این یک خنده دار دیگر است: حتی اگر اروپا بخواهد بفروشد، چه کسی خریدار است؟ منظورم این است، هر فروشنده ای به خریدار نیاز دارد، درست است؟

در حال حاضر، کل ارزش بازار شاخص MSCI همه کشورهای آسیایی حدود 13.5 تریلیون دلار است، و بخش آسیایی شاخص اوراق قرضه دولتی جهانی FTSE 7.3 تریلیون دلار ارزش دارد، بر اساس داده های بلومبرگ.

بنابراین دارایی های اروپا نزدیک است که کل جهان قابل سرمایه گذاری آسیا را ببلعد. محاسبات درست نیست.

این یک توهم است که فکر کنید اروپا شبانه انویدیا را با اوراق قرضه ژاپنی مبادله کند. و صنعت سرمایه گذاری ایالات متحده؟ مطمئناً، آنها بزرگ هستند. شاید اگر قیمت درست باشد، بخشی از بار را بپذیرند. اما ایالات متحده روی موقعیت سرمایه گذاری بین المللی خالص منفی 27 تریلیون دلاری نشسته است. "قیمت درست" در اینجا ممکن است به این معنی باشد که دلار به مراتب کمتر ارزش داشته باشد.

تحلیلگران رابوبانک آن را به درستی بیان کردند: بازارهای ایالات متحده فقط خیلی عمیق، خیلی گسترده، خیلی نقدشونده هستند. "در حالی که کسری حساب جاری بزرگ ایالات متحده نشان می دهد که از نظر تئوری پتانسیل کاهش دلار آمریکا وجود دارد در صورتی که پس انداز کنندگان بین المللی عقب نشینی انبوه از دارایی های ایالات متحده انجام دهند، اندازه عظیم بازارهای سرمایه ایالات متحده نشان می دهد که چنین خروجی ممکن است امکان پذیر نباشد با توجه به محدودیت های بازارهای جایگزین."

منطق جنگ سرد نیز وجود دارد. به نابودی متقابل تضمین شده فکر کنید. چین قبلاً این آهنگ را شنیده است. هر بار که اوضاع متشنج می شود، کسی پیشنهاد می کند پکن باید اوراق خزانه داری را دامپ کند. جین پینگ هرگز این کار را نمی کند. چرا؟ زیرا انجام آن سیستم خودشان را منفجر می کند. پل گتی بهترین را گفت: "اگر 100 دلار به بانک بدهکار باشید، شما مشکل دارید. اگر 100 میلیون دلار به بانک بدهکار باشید، بانک مشکل دارد."

سیاست ارز ضعیف چین (که من قبلاً به طور گسترده اینجا توضیح دادم) به این معنی است که آنها باید دلار ذخیره کنند. با گذشت زمان، بیشتر آن ذخایر به دست های خصوصی رسید تا مجموع را پنهان کنند. تحلیلگر براد ستسر تخمین زد "ذخایر سایه" چین در سال 2023 حدود 3 تریلیون دلار بود.

بنابراین می بینید، اگر جین پینگ واقعاً آنها را دامپ کند، ابتدا بازارهای خودشان را سقوط می دهند.