مادران، خواهران، جدایی: مبارزه ۶ ساله فرنچی مه و ماریل

غذا در خانه منتظر فرنچی می کومپیو، روزنامه‌نگار بازداشت شده، بود در روزی که مادرش لالها فکر می‌کرد سرانجام آزاد خواهد شد.

انتظار می‌رفت جمعه، 1404/11/03. روز بعد از صدور حکم در پرونده‌های تامین مالی تروریسم و حیازت غیرقانونی سلاح‌های گرم و مواد منفجره، قرار بود تولد او باشد. 

"Anim na taon na hindi siya namin nakasama sa birthday niya…tama na po. Sakto na po 'yong anim na taon," لالها کومپیو روز چهارشنبه، 1404/10/31 به رپلر گفت. (شش سال است که نتوانسته‌ایم در تولدش با او باشیم... کافی است. شش سال به اندازه کافی است.)

خانواده‌های فرنچی و همراهش، کارگر عادی ماریل دومکیل، شب چهارشنبه برای مراسم عشای ربانی در کلیسای ردمپتوریست در شهر تاکلوبان گرد هم آمدند.

لالها گفت که تا جایی که می‌توانست سخت دعا کرد، به امید دیدن دختر کوچکش دور از میله‌هایی که مدت‌ها آن‌ها را از هم جدا کرده بود. دعای لالها این بود که فرنچی را ببیند که با سه برادر کوچکترش دوباره دور هم جمع می‌شود و بازی می‌کند.

در کلیسا، برنامه کوتاهی برای فرنچی و ماریل برگزار شد. از جمله کسانی که رهبری می‌کردند لالها و خواهر ماریل، کایل، بودند.

پخش ویدیو

کایل هرگز روزی را که همه چیز را تغییر داد فراموش نکرد. در ذهنش نقش بسته بود و او هر کاری کرد تا به یاد بیاورد.

1398/11/18، روزی بود که مقامات فرنچی، ماریل و بقیه "تاکلوبان 5" را به اتهام حیازت غیرقانونی سلاح‌های گرم و ارتباط با شورشیان دستگیر کردند. روزی بود که کایل ماریل را از دست داد.

"Minsan napapahinaan ng loob na kumilos pero sinasabi ko sa sarili ko 'wag kalimutan — February 7, 2020," کایل گفت. (گاهی احساس دلسردی می‌کنم که اقدام کنم اما به خودم می‌گویم فراموش نکن — 1398/11/18.)

وعده‌ها و درد

خواهران دومکیل، آیریس، کایل و ماریل، پیوندی دارند که بر پایه وعده‌ها و درد بنا شده است. این پیوندی که آن‌ها دارند خواهری نامیده می‌شود.

کایل به رپلر گفت که حتی پس از شش سال بازداشت، ماریل هنوز می‌خواهد به توده‌ها خدمت کند، علی‌رغم خطرات و آنچه پشت سر گذاشته است.

"Before, gusto ko na maging doctor. Ngayon, gusto ko maging abogado, maging organizer, community leader, kung ano man ang ginagawa ni Ate Marielle at Ate Frenchie," کایل گفت.

(قبلاً می‌خواستم دکتر شوم. حالا می‌خواهم وکیل شوم، سازمان‌دهنده، رهبر اجتماعی، هر کاری که آته ماریل و آته فرنچی انجام می‌دادند.)

آیریس، کوچک‌ترین خواهر، آن‌قدر ماریل و فرنچی را تحسین می‌کند که در چندین تظاهرات به رهبری جوانان علیه فساد در UP Diliman شرکت کرده است، و خواهرش را در قلبش حمل می‌کند در تمام فریادهای عدالت‌خواهانه.

رویای خواهران دومکیل این است که روزی با هم در یک تظاهرات باشند، حتی اگر فقط برای یک لحظه کوتاه فراتر از جلسات دادگاه و ملاقات‌های زندان باشد. 

این رویاها برای مادرانشان، ماریتا دومکیل و لالها کومپیو، مهم هستند. اگر خواهری بر پایه وعده‌ها و درد بنا شده است، مادری برای آن‌ها به این معناست که امیدوار باشند وعده‌ها نگه داشته شوند و درد با رویاهای برآورده شده جایگزین شود.

متأسفانه، این رویاها باید کمی بیشتر منتظر بمانند.

پنج‌شنبه، 1404/11/02، قاضی جورجینا اوی پرز از شعبه 46 دادگاه منطقه‌ای شهر تاکلوبان، فرنچی و ماریل را به 12 تا 18 سال زندان به اتهام تامین مالی تروریسم محکوم کرد.

جدایی

حدود ساعت 09:10 صبح روز پنج‌شنبه، فرنچی و ماریل از ساختمان دادگاه بیرون آمدند.

ماسک‌ها و کلاه‌های ایمنی‌شان نمی‌توانست اشک‌های چشمانشان را پنهان کند و با این حال مشت‌هایشان هنگام خروج همچنان بالا بود. 

لالها به پسرانش چسبیده بود، در حالی که ماریتا به دخترانش. وقتی فرنچی و ماریل را دیدند که با مأموران زندان می‌روند، فریاد زدند: "Palayain si Frenchie Mae Cumpio! Palayain si Marielle Domequil! (فرنچی می کومپیو را آزاد کنید! ماریل دومکیل را آزاد کنید!)

پیام قوی بود: جدا شده اما شکست نخورده.

در حالی که آن‌ها به تامین مالی تروریسم محکوم شدند، قاضی پرونده حیازت غیرقانونی سلاح‌های گرم و مواد منفجره علیه آن‌ها را رد کرد. 

"Malaking bagay po 'yong acquittal namin sa firearms and explosives case. Patuloy pa tayong lalaban (تبرئه در پرونده سلاح‌های گرم و مواد منفجره برای ما یک چیز بزرگ بود. مبارزه ادامه دارد)," فرنچی در ویدیویی که توسط Kodao Productions صبح پنج‌شنبه گرفته شد گفت.

کایل همان احساس را در یک کنفرانس مطبوعاتی روز پنج‌شنبه، پس از صدور حکم، بیان کرد و گفت که آن‌ها هنوز بخشی از عدالتی را که فکر می‌کردند به تأخیر خواهد افتاد، به دست آورده‌اند.

"Bilang isang nanay, napakabigat 'yung nararamdaman na hindi namin siya makakasama (به عنوان یک مادر، احساس بسیار سنگینی است که بدانیم نمی‌توانیم با او باشیم)," لالها بعدازظهر پنج‌شنبه به رپلر گفت.

لالها به اشتراک گذاشت که آن‌ها از قبل یک سورپرایز تولد برای فرنچی در خانه آماده کرده بودند، اما برنامه‌های جشن باید به حالت تعلیق درمی‌آمد.

دردناک‌ترین بخش، مادر اضافه کرد، این است که می‌دانستند اجازه ندارند در روز بزرگش از فرنچی ملاقات کنند زیرا ملاقات‌های خانوادگی در زندان شهر تاکلوبان روزهای جمعه مجاز نیست.

علی‌رغم احساس مادران در آن روز، لالها و ماریتا همچنان بعدازظهر پنج‌شنبه از فرنچی و ماریل ملاقات کردند، حتی اگر فقط برای در آغوش گرفتن دخترانشان و آماده شدن برای نبردهای آینده بود.

در 27مین سالگردش، ششمین سالگردی که در بازداشت داشته است، فرنچی شعر Sa Hindi Pagbitaw (در مورد نگه داشتن) را نوشت که در ابتدا توسط Kodao Productions منتشر شد. بخش آخر آن چنین بود:

Muli, salamat (دوباره، متشکرم)
Sa hindi pagpapadaig sa pananakot ng mga uhaw (از تسلیم نشدن به ارعاب کسانی که تشنه هستند)
At kahit tila hindi sigurado sa araw-araw (و حتی اگر روز به روز نامطمئن به نظر می‌رسد)
Maraming salamat sa hindi pagbitaw (متشکرم از نگه داشتن).

– Rappler.com