کوادرو RW و ارزهای دیجیتال: چرا نظارت مالیاتی برای دنیای کریپتو طراحی نشده است

چارچوب RW در سال‌های اخیر به یکی از بحث‌برانگیزترین ابزارها در مدیریت مالیاتی ارزهای دیجیتال در ایتالیا تبدیل شده است. این چارچوب که در ابتدا برای نظارت بر دارایی‌های مالی نگهداری شده در خارج از کشور طراحی شده بود، اکنون برای دارایی‌های کریپتو نیز استفاده می‌شود، اما اغلب با نتایج بحث‌برانگیز همراه است.

به گفته استفانو کاپاچولی، این مسئله نه تنها کاربردی بلکه ساختاری است: چارچوب RW برای اکوسیستم غیرمتمرکزی مانند ارزهای دیجیتال طراحی نشده است.

چرا چارچوب RW وجود دارد

برای درک مسائل فعلی، لازم است از منشأ آن شروع کنیم. چارچوب RW در سال‌هایی که ایتالیا محدودیت‌های ارزی سختگیرانه‌ای داشت، ایجاد شد. با آزادسازی حرکت سرمایه و ورود به اتحادیه اروپا، دولت کنترل قبلی بر حساب‌های خارجی را رها کرد و آن را با تعهد اطلاع‌رسانی جایگزین نمود.

هدف ساده بود: دانستن اینکه مالیات‌دهندگان چه چیزی در خارج از کشور نگهداری می‌کنند، در شرایطی که اداره مالیاتی دسترسی مستقیم به اطلاعات نداشت.

سیستمی طراحی شده برای امور مالی سنتی

چارچوب RW نسبتاً به خوبی کار می‌کند وقتی صحبت از حساب‌های بانکی، سپرده‌های اوراق بهادار، طلای ذخیره شده یا سرمایه‌گذاری‌های مالی است. در همه این موارد، موارد زیر وجود دارد:

• یک واسطه،
  
• یک حوزه قضایی،
  
• یک ارزش به راحتی قابل تعیین.
  

با این حال، ارزهای دیجیتال این الگو را می‌شکنند.

کیف پول به معنای "ظرف" نیست

یکی از رایج‌ترین خطاهای مفهومی مربوط به کیف پول است. در تفسیر اداره مالی، کیف پول اغلب با یک پرتفوی که ارزهای دیجیتال را "حاوی" است برابر دانسته می‌شود.

در واقعیت، همانطور که کاپاچولی برجسته می‌کند، کیف پول هیچ چیزی را حاوی نیست. این یک ابزار برای مدیریت کلیدهای رمزنگاری و هویت‌های دیجیتال است. دارایی‌های کریپتو بر روی بلاک چین قرار دارند، نه در کیف پول. این امر از قبل ایده پیوند نظارت به یک مکان یا حضانت فیزیکی را تضعیف می‌کند.

مسئله ارزش پایان سال

یک مسئله حیاتی دیگر مربوط به تعهد نشان دادن ارزش دارایی‌های کریپتو در تاریخ 31 دسامبر است. در حالی که برای بیت کوین، اتر یا استیبل کوین‌ها این ارزش به راحتی قابل دستیابی است، همین امر برای هزاران توکن غیرنقدشونده، ایردراپ‌ها یا دارایی‌های فاقد بازار مرجع صدق نمی‌کند.

در بسیاری از موارد، تعیین ارزش غیرممکن یا دلبخواهانه است. با این حال، تعهد به نظارت باقی می‌ماند و مالیات‌دهنده را در معرض خطر اختلافات آینده قرار می‌دهد.

نظارت همچنین بر واسطه‌های ایتالیایی

مقررات فعلی مستلزم گنجاندن ارزهای دیجیتال نگهداری شده نزد واسطه‌های ایتالیایی در چارچوب RW است. این نشان‌دهنده یک ناهنجاری اضافی است: نظارت برای جبران کمبود اطلاعات طراحی شده بود، اما در مورد صرافی‌های ایتالیایی، داده‌ها از قبل در دسترس اداره است.

با معرفی مکانیزم‌های تبادل خودکار اطلاعات، مانند آنهایی که در سطح اروپایی ارائه می‌شوند، عملکرد اصلی چارچوب RW به طور فزاینده‌ای غیرقابل توجیه به نظر می‌رسد.

ابزاری برای بازنگری

به گفته کاپاچولی، گسترش چارچوب RW به دارایی‌های کریپتو خطر تبدیل شدن به یک الزام نامتناسب و ناکارآمد را دارد. بدون بازنگری کامل، نظارت مالیاتی به برخورد با ماهیت واقعی ارزهای دیجیتال ادامه خواهد داد و عدم قطعیت بیشتری نسبت به کنترل واقعی ایجاد خواهد کرد.