چرا فروش سنگین کریپتو اغلب نشانه انباشت نهادی است، نه ضعف

خلاصه کوتاه:

• خریداران نهادی به فروشندگان قابل توجهی نیاز دارند تا موقعیت‌های بزرگ را بدون لغزش بیش از حد ایجاد کنند.
• کف‌های تاریخی بازار در طول فروش سنگین شکل می‌گیرند زیرا مالکیت به دست‌های قوی منتقل می‌شود. 
• رالی‌های کم‌حجم بدون جذب فروشنده اغلب شکننده هستند و به سرعت تحت فشار شکست می‌خورند. 
• آنچه معامله‌گران به عنوان مناطق مقاومت تفسیر می‌کنند اغلب نشان‌دهنده انباشت صبورانه نهادی است.

ظاهر شدن فروشندگان بزرگ در بازارهای ارز دیجیتال اغلب نگرانی را در میان معامله‌گرانی که عرضه سنگین را به عنوان مقاومت می‌بینند، ایجاد می‌کند.

با این حال، ساختار بازار واقعیت متفاوتی را نشان می‌دهد. تحلیلگر تکنیکال Aksel Kibar استدلال می‌کند که فشار فروش قابل توجه انباشت نهادی را تسهیل می‌کند نه اینکه از افزایش قیمت جلوگیری کند.

این چارچوب خلاف شهود، خرد متعارف درباره پویایی‌های بازار را به چالش می‌کشد. درک اینکه چگونه خریداران بزرگ به فروشندگان قابل توجهی برای ایجاد موقعیت‌ها نیاز دارند، نشان می‌دهد که چرا مناطق مقاومت ظاهری می‌توانند قبل از رالی‌های قوی رخ دهند.

انباشت نهادی به عرضه قابل توجهی نیاز دارد

بازارها به عنوان حراج عمل می‌کنند که در آن هر معامله به خریداران و فروشندگان مایل نیاز دارد. بسیاری از معامله‌گران انتظار دارند قیمت‌ها صرفاً به دلیل وجود تقاضا افزایش یابد.

با این حال بدون عرضه موجود، ایجاد موقعیت معنادار غیرممکن می‌شود. صندوق‌های بازنشستگی که به دنبال تخصیص سبد سهام هستند و صندوق‌های پوشش ریسک که اعتقادات را مقیاس‌بندی می‌کنند نمی‌توانند استراتژی‌ها را در بازارهای نازک اجرا کنند.

شکاف قیمت به سمت بالا زمانی که نقدینگی ناپدید می‌شود رخ می‌دهد، اما این شرایط ورود ضعیف ایجاد می‌کند نه روندهای پایدار. لغزش به طور چشمگیری افزایش می‌یابد زیرا سفارشات بزرگ عرضه محدود را دنبال می‌کنند.

نتیجه، نهادها را با موقعیت‌های کوچک‌تر با قیمت‌های متوسط بدتر رها می‌کند. این اصطکاک از استقرار استراتژیک جلوگیری می‌کند نه اینکه آن را تسهیل کند.

هنگامی که فروشندگان نهادی نقدینگی را فراهم می‌کنند، شرایط کاملاً تغییر می‌کند. خریداران زمان و ثبات برای انباشت بی‌سر و صدا به دست می‌آورند. حجم افزایش می‌یابد زیرا مالکیت از دارندگان کوتاه‌مدت به شرکت‌کنندگان بلندمدت منتقل می‌شود.

تحلیلگر تکنیکال Aksel Kibar این پویایی را توضیح می‌دهد: بازارها نمی‌توانند به طور پایدار به سمت بالا حرکت کنند مگر اینکه دست‌های قوی وارد شوند، و دست‌های قوی به کسی نیاز دارند که مایل به فروش با حجم باشد.

فرآیندی که معامله‌گران به عنوان سرکوب قیمت تفسیر می‌کنند اغلب نشان‌دهنده انباشت صبورانه است. آنچه به عنوان محدودیت ظاهر می‌شود در واقع موقعیت‌یابی پیچیده را امکان‌پذیر می‌کند.

شرکت‌کنندگان خرده‌فروش مقاومت می‌بینند، در حالی که نهادها فرصت می‌بینند. این عدم ارتباط بین ادراک و واقعیت نتایج بازار را شکل می‌دهد.

الگوهای تاریخی قدرت را تحت فشار نشان می‌دهند

کف‌های بزرگ بازار اغلب در حالی که فروشندگان بزرگ فعال باقی می‌مانند شکل می‌گیرند. دارندگان ضعیف وحشت‌زده می‌شوند و انحلال‌های اجباری عرضه ایجاد می‌کنند.

نهادها در این دوره‌ها برای جذب موقعیت‌های موجود وارد می‌شوند. حجم نه از ضعف بلکه از تغییر دست مالکیت افزایش می‌یابد.

این مرحله جذب باعث می‌شود قیمت تحت عرضه سنگین گیر به نظر برسد. با این حال، قدرت ساختاری زیر اقدام قابل مشاهده ساخته می‌شود.

بازارها تحکیم می‌شوند زیرا توزیع با انباشت ملاقات می‌کند. فروشنده قابل مشاهده نقدینگی لازم را برای خریداران نامرئی فراهم می‌کند.

رالی‌هایی که بدون این فرآیند شروع می‌شوند اغلب شکننده هستند. حرکات کم‌حجم فاقد انتقال واقعی مالکیت هستند. این پیشرفت‌های هدایت‌شده با نقدینگی در ابتدا قوی به نظر می‌رسند اما به سرعت شکست می‌خورند. روندهای صعودی پایدار به حجم بالا، فروشندگان مایل و خریداران صبور که با هم کار می‌کنند نیاز دارند.

دست‌های قوی با اولویت دادن به اندازه، ثبات و زمان نسبت به حرکات سریع با معامله‌گران متفاوت هستند. فروشندگان بزرگ هر سه عنصر را به طور همزمان فراهم می‌کنند.

بدون آنها، ورود ناکارآمد می‌شود و نوسانات افزایش می‌یابد. بازارهایی که فروشندگان را قبل از رالی‌های بزرگ حذف می‌کنند هرگز اجازه موقعیت‌یابی نهادی مناسب را نمی‌دهند. حضور عرضه متعهد به طور متناقض افزایش بعدی را امکان‌پذیر می‌کند نه اینکه از آن جلوگیری کند.

پست چرا فروش سنگین کریپتو اغلب نشان‌دهنده انباشت نهادی است نه ضعف اولین بار در Blockonomi ظاهر شد.

منبع: https://blockonomi.com/why-heavy-crypto-selling-often-signals-institutional-accumulation-not-weakness/