Trumps Iraanse aanval 'fantasie' staat op het punt 'totale anarchie en chaos' te ontketenen: analyse

President Donald Trumps doelen voor de door de VS ondersteunde aanval op Iran op zaterdag berusten op een "fantasie"-situatie en kunnen "totale anarchie en chaos" in de regio ontketenen, volgens een analyse.

Vroeg zaterdagochtend coördineerde de VS aanvallen met Israël tegen meerdere spraakmakende doelen in Iran. Israël viel meerdere locaties aan waar de politieke en militaire leiding van het land zich bevond, waarbij ayatollah Ali Khamenei werd gedood, de dictator die het land sinds 1989 regeerde. De VS viel meerdere Iraanse nucleaire faciliteiten aan, ondanks dat Trump eerder verklaarde dat de locaties "volledig vernietigd" waren tijdens een vergelijkbare bombardementscampagne vorig jaar.

Trump zei in een vroege ochtendspeech dat de VS twee doelen had voor de operatie: de nucleaire capaciteiten van het land vernietigen en een kans creëren voor regimeverandering.

"Tot het geweldige, trotse volk van Iran zeg ik vanavond dat het uur van jullie vrijheid nabij is," zei Trump in de meer dan acht minuten durende video gepost op Truth Social. Hij smeekte het Iraanse volk ook om "jullie regering over te nemen. Het zal van jullie zijn om te pakken."

Er is maar één probleem met die theorie. Er is geen groep sterk genoeg om de regering van het land over te nemen, betoogde auteur en journalist Fred Kaplan in een nieuw artikel voor Slate.

"Het is de moeite waard om te herinneren dat president George W. Bush in 2003 150.000 troepen stuurde om Saddam Hoesseins regime in Irak af te zetten, maar zelfs zij waren niet in staat om orde op te leggen, maar wekten in plaats daarvan een opstand en een burgeroorlog op die bijna een decennium duurde en de hele regio destabiliseerde," merkte Kaplan op.

Hij voegde eraan toe dat de aanvallen op Iran ook het potentieel hebben om "totale anarchie en chaos" te creëren, vergelijkbaar met wat er in Libië gebeurde na de moord op Muammar Kadhafi.

"Wat er ook gebeurt, het lijkt erop dat Trump de politieke gevolgen van zijn oorlog niet heeft doordacht—een cruciale tekortkoming in een keuzekrijg; dit was zeker geen oorlog die hem werd opgedrongen," schreef Kaplan.

Lees het volledige artikel door hier te klikken.