Dolar amerykański (USD) notuje niewielkie straty wobec dolara kanadyjskiego (CAD) w środę i w chwili pisania tego artykułu testuje dzienne minima poniżej 1,3650, po odrzuceniu w rejonie 1,3675 we wtorek. Para USD/CAD pozostaje jednak w przedziale z poprzednich dni, ponieważ inwestorzy wstrzymują oddech w obliczu zagrożonego rozejmu na Bliskim Wschodzie.
Sytuacja na Bliskim Wschodzie pogarsza się, mimo przedłużenia rozejmu ogłoszonego przez prezydenta USA Donalda Trumpa we wtorek. Islamskie Korpusy Strażników Rewolucji (IRGC) zaostrzyły ton wobec USA, grożąc „druzgocącymi ciosami" wymierzonymi w amerykańskie aktywa w regionie, a Associated Press (AP) poinformowało o co najmniej jednym ataku sił irańskich na statki próbujące przepłynąć przez Hormuz.
Trump jednostronnie przedłużył rozejm we wtorek do czasu, gdy Iran przedstawi jednolity wniosek dotyczący zakończenia działań wojennych. Tymczasem wojsko amerykańskie utrzymuje blokadę irańskich portów, którą Teheran uznał za akt wojenny i naruszenie rozejmu.
We wtorek dolar amerykański otrzymał nowy impuls dzięki optymistycznym danym dotyczącym amerykańskiej sprzedaży detalicznej oraz zeznaniom kandydata na przewodniczącego Rezerwy Federalnej (Fed), Kevina Warsha. Były gubernator Fed zapewnił, że nie zawarł żadnej umowy z prezydentem USA, który mianował go na to stanowisko, i bronił niezależności polityki pieniężnej banku centralnego.
Na początku tego tygodnia dane kanadyjskiego Indeksu Cen Konsumpcyjnych (CPI) potwierdziły inflacyjny wpływ wojny z Iranem, jednak wyniki okazały się poniżej oczekiwań rynkowych. Daje to Bankowi Kanady (BoC) więcej czasu na podjęcie decyzji dotyczących kolejnych działań w zakresie polityki pieniężnej i zapewniło umiarkowany impuls dla dolara kanadyjskiego.
Często zadawane pytania dotyczące banków centralnych
Banki centralne mają kluczowy mandat, którym jest zapewnienie stabilności cen w danym kraju lub regionie. Gospodarki nieustannie zmagają się z inflacją lub deflacją, gdy ceny określonych towarów i usług wahają się. Stały wzrost cen tych samych towarów oznacza inflację, a stały spadek cen tych samych towarów oznacza deflację. Zadaniem banku centralnego jest utrzymanie popytu na odpowiednim poziomie poprzez dostosowywanie stopy procentowej. W przypadku największych banków centralnych, takich jak Rezerwa Federalna USA (Fed), Europejski Bank Centralny (EBC) czy Bank Anglii (BoE), mandat polega na utrzymaniu inflacji na poziomie zbliżonym do 2%.
Bank centralny dysponuje jednym ważnym narzędziem do podwyższania lub obniżania inflacji, a mianowicie dostosowywaniem swojej podstawowej stopy procentowej, powszechnie zwanej stopą procentową. W określonych z góry momentach bank centralny wydaje oświadczenie ze swoją stopą procentową i przedstawia dodatkowe uzasadnienie, dlaczego ją utrzymuje lub zmienia (obniża lub podwyższa). Lokalne banki odpowiednio dostosowują swoje stopy oszczędnościowe i kredytowe, co z kolei utrudnia lub ułatwia ludności zarabianie na oszczędnościach lub przedsiębiorstwom zaciąganie kredytów i inwestowanie w swoje działalności. Kiedy bank centralny znacząco podwyższa stopy procentowe, nazywa się to zacieśnieniem monetarnym. Kiedy obniża swoją podstawową stopę, nazywa się to luzowaniem monetarnym.
Bank centralny jest często niezależny politycznie. Członkowie rady polityki banku centralnego przechodzą przez szereg paneli i przesłuchań przed mianowaniem na miejsce w radzie polityki. Każdy członek rady często ma określone przekonania co do tego, jak bank centralny powinien kontrolować inflację i wynikającą z niej politykę pieniężną. Członkowie, którzy chcą bardzo luźnej polityki pieniężnej, z niskimi stopami procentowymi i tanim kredytem, aby znacznie pobudzić gospodarkę, będąc jednocześnie zadowolonymi z inflacji nieco powyżej 2%, nazywani są „gołębiami". Członkowie, którzy woleliby wyższe stopy procentowe, aby nagradzać oszczędności i chcą przez cały czas kontrolować inflację, nazywani są „jastrzębiami" i nie spoczną, dopóki inflacja nie osiągnie poziomu 2% lub nieco poniżej.
Zazwyczaj istnieje przewodniczący lub prezes, który prowadzi każde posiedzenie, musi osiągnąć konsensus między jastrzębiami a gołębiami i ma decydujący głos w przypadku równego podziału głosów, aby uniknąć remisu 50-50 w kwestii tego, czy bieżąca polityka powinna zostać dostosowana. Przewodniczący wygłasza przemówienia, które często można śledzić na żywo, podczas których przekazywane jest bieżące nastawienie monetarne i perspektywy. Bank centralny będzie starał się realizować swoją politykę pieniężną bez wywoływania gwałtownych wahań stóp procentowych, akcji lub swojej waluty. Wszyscy członkowie banku centralnego będą komunikować swoje stanowisko rynkom z wyprzedzeniem przed posiedzeniem dotyczącym polityki. Na kilka dni przed posiedzeniem dotyczącym polityki do czasu zakomunikowania nowej polityki członkom zabrania się publicznego wypowiadania. Nazywa się to okresem ciszy.
Source: https://www.fxstreet.com/news/usd-cad-hits-lows-sub-13650-with-the-us-iran-ceasefire-on-tenterhooks-202604221033
