LARRY KUDLOW: Czas, aby marini zajęli wyspę Chark

Najbardziej jasnym i bezpośrednim warunkiem w opartym na wynikach porozumieniu z Iranem było ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz bez pobierania opłat. Wolność żeglugi jest od dawna uznawaną zasadą międzynarodową.

Irańczycy ostrzeliwali więc statki oraz państwa Zatoki Perskiej. Ostrzeliwali również amerykańskie bazy wojskowe. Tym samym łamiąc tak zwane zawieszenie broni oraz tak zwane memorandum porozumienia. Cierpliwość prezydenta Trumpa się wyczerpała.

Wcześniej dzisiaj reporter zapytał prezydenta: „Czy w sprawie Iranu zawieszenie broni dobiegło końca? Czy zawieszenie broni jest zakończone? Czy MOU jest martwe?” Pan Trump odpowiedział: „To bardzo interesujące pytanie. Moim zdaniem to koniec. Nie chcę już z nimi rozmawiać”. Dodał: „Jeśli chodzi o mnie, rozmowa z nimi to tylko strata czasu”, wyjaśniając, że „mogą rozmawiać, ale myślę, że tracą czas. To banda kłamców”.

Rzeczywiście. Amerykańskie bombardowania zostały więc wznowione. Jednak sugeruję, że ciągłe bombardowanie Iranu prawdopodobnie ma ograniczoną wartość dodaną. Nie jestem temu przeciwny, ale może to mieć ograniczoną wartość dodaną. Rozmawiając z analitykami wojskowymi, doszedłem do wniosku, że następnym dużym krokiem w wojnie z Iranem powinno być przejęcie wyspy Chark przez Stany Zjednoczone. Całkowicie sparaliżowałoby to resztki już zdziesiątkowanej gospodarki Iranu. Eksperci sugerują, że obecne bombardowania torują drogę do wymuszonej ochrony, pozwalającej piechocie morskiej utrzymać wyspę Chark i dobrze ją kontrolować.

Obecnie Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych przywrócił sankcje na sprzedaż irańskiej ropy naftowej, co jest dobre, choć oczywiście wymagać będzie egzekwowania siłą militarną. Jednak Iran szybko sprzedał 50 lub 60 milionów baryłek ropy od momentu wprowadzenia MOU i musi to zostać zatrzymane. Brak pieniędzy. Żadnych pieniędzy dla nich.

Powróćmy do wyspy Chark. Analitycy mówią mi, że nasi wspaniali marines mogą wylądować i przejąć kontrolę nad wyspą. Irańczycy byliby niemal bezradni wobec takiego ruchu. Byłyby to wojska lądowe, ale w bardzo ograniczonym zakresie i tylko na wyspie Chark.

Nie mówimy o wojskach lądowych w właściwym Iranie ani w centrum Teheranu. Wyraźnie pan Trump rozważa przejęcie wyspy Chark, co sugerują jego wypowiedzi. „Zaatakowaliśmy wyspę Chark zeszłej nocy” – powiedział. „Wyeliminowaliśmy jej fragment. Powiedziałem, nie dotykajcie ropy, bo może przejmujemy wyspę Chark. Wiecie, możemy przejąć wyspę Chark. Oni nic z tym nie zrobią. Ale powiedziałem, nie uderzajcie w rurociągi. Uderzcie we wszystko inne, co też zrobili. Mogą to zrobić ponownie dziś w nocy”.

To jest więc w jego głowie. Sugerowałbym również, aby MOU zostało zerwane, a nowe zostało spisane przez Amerykanów, amerykańskich delegatów i amerykańskich dyplomatów.

Porozumienie byłoby bardzo proste: ponowne otwarcie Ormuzu, zakończenie wszystkich działań nuklearnych, wyprowadzenie wzbogaconego uranu z Iranu, weryfikacja przez amerykańskich i inspektorów ONZ oraz absolutny brak pieniędzy dla Iranu, dopóki nie podporządkują się tym zasadniczo warunkom bezwarunkowej kapitulacji.

Co ważne, doświadczeni profesjonaliści z Departamentu Skarbu, Departamentu Stanu i Departamentu Energii powinni stanąć na czele wszelkich rozmów z Iranem. Sekretarz Marco Rubio powinien objąć pełne dowództwo nad operacją, raportując bezpośrednio panu Trumpowi. Jednak pierwszym krokiem jest wyspa Chark.