Barbarzyńskie białe kłamstwo Trumpa skrywa upiorną przeszłość

Donald Trump ma problem z Eisenhower Executive Office Building. Przez ponad 150 lat jego francuski granit w stylu Drugiego Cesarstwa stał elegancko obok Białego Domu. Byłem w tym budynku wiele razy. Dla mnie i wielu innych to architektoniczny cud.

Ale Trump patrzy na ten historyczny kamień i dostrzega wadę. Chce go pomalować na biało, co jest jego życzeniem wobec wszystkiego innego, by uczynić Amerykę wielką ponownie.

Przy szacunkowym koszcie dla podatników przekraczającym 7,5 miliona dolarów, Trump próbuje dosłownie wybielić jeden z najważniejszych budynków w stolicy naszego kraju. Architekci i konserwatorzy ostrzegają, że malowanie granitu to wyrok śmierci dla kamienia, ponieważ zatrzymuje wilgoć, przyspiesza zniszczenie i wciąga podatników w nieskończony cykl malowania. Złożono już pozew powołując się na „nieodwracalne szkody".

Ale ta robota malarska to coś więcej niż tylko powierzchowna sprawa. Jest emblematyczna i metaforyczna dla czegoś znacznie głębszego — nieustannego wzorca wybielania Ameryki przez Trumpa.

W marcu ubiegłego roku Trump podpisał rozporządzenie wykonawcze o mrożącym krew w żyłach tytule „Przywracanie prawdy i zdrowego rozsądku do historii Ameryki", wymierzone w Smithsonian Institution i Narodowe Muzeum Historii i Kultury Afroamerykanów za promowanie tego, co nazwał „podziałową ideologią skoncentrowaną na rasie".

Oficjalne stanowisko administracji głosi, że udokumentowana historia Czarnych Amerykanów, niewolnictwo, segregacja, długa walka o prawa obywatelskie, to „ideologia" wymagająca korekty. Tak, korekty przez człowieka z historią pełną rasizmu.

I ten człowiek nie czyni żadnych prób ukrycia swojej bigoterii. Trump scharakteryzował przedstawienie przez Smithsonian niewolnictwa i „uciśnionych" jako nadmiernie negatywne i „okropne". W sierpniu 2025 roku skrytykował Instytucję za bycie „POZA KONTROLĄ", twierdząc, że skupia się zbyt mocno na tym, „jak złe było Niewolnictwo".

Trump uważa, że historia naszego narodu powinna dotyczyć wyłącznie białego sukcesu — jak sfabrykowany sukces, który osiągnął jako rozpieszczony miliarder, uważający rasistów za „bardzo porządnych ludzi".

Na mocy rozporządzenia osiem waszyngtońskich muzeów Smithsonian zostało poddanych przeglądowi Białego Domu, w tym Narodowe Muzeum Historii i Kultury Afroamerykanów, Narodowe Muzeum Historii Ameryki oraz Narodowe Muzeum Rdzennych Amerykanów.

Ich przewina? Mówienie prawdy o kraju.

Czystki już przyniosły rezultaty. Biuro ds. różnorodności Smithsonian zostało zamknięte. Materiały historyczne zniknęły ze stron rządowych. Siły Powietrzne na krótko usunęły materiały edukacyjne dotyczące Lotników z Tuskegee. To mężczyźni, którzy latali na misje bojowe dla kraju, który wciąż ich segregował. Najwyraźniej nawet ta historia była uznana za zbyt „podziałową", by ją nauczać.

Symbolika nie ustawała. Służba Parków Narodowych usunęła Dzień Martina Luthera Kinga Jr. i Juneteenth z listy dni bezpłatnego wstępu na 2026 rok, dodając jednocześnie Dzień Flagi, który zbiega się z urodzinami Trumpa.

To absolutnie obrzydliwe, co Trump robi, usuwając czarną historię z historii USA. Ale Trump ma jeszcze jednego wspólnika w supremacji białych, pomagającego spełnić jego marzenie o „tylko dla białych".

Jest nim Sąd Najwyższy USA, który dołożył swój własny monochromatyczny wkład w orzeczeniu z 2023 roku w sprawie Students for Fair Admissions v. Harvard i UNC. Ta decyzja obaliła dziesięciolecia precedensu pozwalającego uczelniom uwzględniać rasę przy przyjęciach.

Konserwatywna i suprematystyczna supermajorość oświadczyła, że „ślepota na kolor" wymagała od kraju udawania, że stulecia rasowej nierówności nie mają już znaczenia.

To było przerażające, katastrofalne i stanowiło złą wróżbę.

Wyniki były natychmiastowe i w pełni przewidywalne. Liczba czarnych studentów na Princetonie spadła do poziomów niewidzianych od lat 60. XX wieku. Odsetek czarnych studentów pierwszego roku na Harvardzie spadł z 18 procent do 14 procent w ciągu jednego roku. Na UNC liczba czarnych studentów spadła z 10,5 procent do 7,8 procent.

Teraz, po tym jak sąd uporał się z Czarnymi na uczelniach, przychodzi kolej na nich przy urnach wyborczych.

Pod koniec ubiegłego miesiąca Sąd wydał opinię 6-3 w sprawie Louisiana v. Callais, dramatycznie osłabiając Sekcję 2 Ustawy o Prawach Wyborczych. Jeśli myśleliśmy, że orzeczenie w sprawie przyjęć na uczelnie było złe, sprawy właśnie stały się o wiele gorsze.

W prowokacyjnej i celnej niedawnej kolumnie, felietonista New York Times Jamelle Bouie podsumował konsekwencje działań Sądu w dosadny sposób. Twierdzi, że orzeczenia Robertsa w sprawie praw wyborczych, w szczególności dotyczące Louisiana v. Callais, zastępują „tępe narzędzie białej szaty i kaptura" „uprzejmym, klinicznym językiem sądowej neutralności".

Opinia większości sędziego Samuela Alito, aspirującego do KKK, przepisała ramy prawne, których sądy używały przez cztery dekady do oceny roszczeń dotyczących rozmywania głosów rasowych, znacznie utrudniając zwycięstwo wyborcom kolorowym.

Sędzia Elena Kagan ostrzegła wprost w zdaniu odrębnym, że orzeczenie pozostawia Sekcję 2 „niemal martwą literą prawa". Miała rację.

Gubernator Luizjany Jeff Landry ogłosił dzień po orzeczeniu, że zawiesza stanowcze prawybory z 16 maja, aby ustawodawcy mogli przerysować mapy okręgów kongresowych, mimo że karty do głosowania pocztą zostały już wysłane do wyborców zagranicą i głosujących wcześniej.

Następnie Sąd poszedł na całość, podpalając przysłowiowy drewniany krzyż. Konserwatywna większość ominęła własny standardowy okres oczekiwania i sfinalizowała orzeczenie zaledwie kilka dni po jego wydaniu.

Teraz czerwone stany głośno domagają się likwidacji okręgów legislacyjnych z czarną większością.

Skutki są barbarzyńskie, ponieważ ukształtują na nowo reprezentację kongresową w całym kraju przed wyborami śródkadencyjnymi w 2026 roku. Jeśli te plany redystrybucji okręgów przejdą, pozbawią czarnych wyborców praw w stopniu niewidzianym od 1965 roku, kiedy podpisano Ustawę o Prawach Wyborczych.

Ten kraj jest wybielany w niemal bezprecedensowym stopniu.

Rasizm, który istnieje subtelnie za robotą malarską EEOB, a bardziej otwarcie przy czystkach w Smithsonian, zakazie akcji afirmatywnej i demontażu Ustawy o Prawach Wyborczych, jest w gruncie rzeczy taki sam. Warstwowa, wielorasowa różnorodność Ameryki jest traktowana jako plaga, którą trzeba wymazać i zamalować.

Przez sześć dekad Ustawa o Prawach Wyborczych była podstawą federalnej ochrony przed dyskryminacją rasową w wyborach. Sąd zamalował to teraz.

I podczas gdy kraj jest symbolicznie wybielany, jego historia oczyszczana, kampusy ponownie segregowane, okręgi przerysowywane, dosłowna warstwa białej farby może zostać nałożona na Eisenhower Executive Office Building.

Ta symetria nie jest przypadkowa. A konsekwencje są niezwykle szkodliwe.